Godziemba

W agresji sowieckiej na Polskę we wrześniu 1939 roku wzięło udział ponad pół miliona czerwonoarmistów. W wystąpieniu na nadzwyczajnej sesji Rady Najwyższej ZSRS w dniu 31 sierpnia 1939 roku szef sowieckiego rządu Mołotow dowodząc, iż „układ o nieagresji między Niemcami a ZSRS stanowi zwrotny punkt w historii Europy, ale i nie tylko Europy” wskazywał, iż wrogość między Rosją a Niemcami zawsze przynosiła tym krajom największe straty.

Złe ustawienie jednostek wojskowych oraz dezorganizacja zaplecza walczących wojsk przyspieszyły klęskę Polski w 1939 roku.

Obowiązkiem polskiego Sztabu Głównego było systematyczne prowadzenie prac przygotowawczych do konfliktów z potencjalnymi przeciwnikami.

Pomimo słabości kadrowych oraz błędów organizacyjnych polskie służby wywiadowcze właściwie rozpoznały główne kierunku niemieckich uderzeń we wrześniu 1939 roku.

Przed wybuchem wojny w 1939 roku niemiecki wywiad posiadał znaczną przewagę na polskim.

W ramach operacji „wózek” zdobyto mnóstwo materiałów wywiadowczych dotyczących Niemiec.

Akcja przeglądania niemieckiej poczty, przewożonej w pociągach tranzytowych była realizowana przez polski wywiad w latach 1930-1939.

Sukces w wojnie 1920 roku został odniesiony dzięki wspaniałej postawie świadomych Polaków.

Obrona Warszawy w sierpniu 1920 roku stała się sprawą priorytetową dla całej Polski.

Latem 1920 roku, w obliczu bolszewickiego najazdu, Polacy stanęli przed koniecznością obrony swojego państwa.

Nieudana próba sforsowania Wisły przez oddziały 1 armii stała się pretekstem do usunięcia Berlinga z dowództwa.

Wybuch powstania w Warszawie spowodował zmianę planów Stalina, który nakazał Rokossowskiemu przejście do obrony na całym odcinku frontu, zajmowanym przez jego jednostki.

Zajęcie Warszawy w pierwszej połowie sierpnia 1944 roku było integralną częścią pierwotnego planu Stalina.

Operacja „Bagration” doprowadziła do rozgromienia niemieckiej Grupy Armii „Środek” na Białorusi i Litwie oraz pozwoliła Armii Czerwonej dotrzeć nad Wisłę pod Warszawą.

Smutną kartą w dziejach POW była zdrada kilkunastu jego członków i ich przejście na służbę Czeka. Założona z inicjatywy Piłsudskiego na jesieni 1914 roku Polska Organizacja Wojskowa prowadziła działania konspiracyjne wymierzone przeciwko Rosjanom, Po zajęciu Królestwa Polskiego przez Niemców latem 1915 roku przeszła do niemal legalnej działalności. Po aresztowaniu w lipcu 1917 roku Józefa Piłsudskiego i Kazimierza Sosnkowskiego przez Niemców ponownie przeszła do konspiracji, prowadząc działalność skierowaną przeciwko Niemcom i Austriakom.

W latach 1939-1944 narodowo-socjalistyczni oprawcy zamordowali ponad 10 tysięcy upośledzonych fizycznie i psychicznie niemieckich dzieci.

W ramach akcji T4 w latach 1939-1941 niemieccy lekarze zamordowali kilkadziesiąt tysięcy chorych psychicznie rodaków.

W latach 1939-1945 w ramach eutanazji zamordowano około dwustu tysięcy Niemców.

Rozpoczęta na początku lipca 1920 roku bolszewicka ofensywa doprowadziła do rozbicia wojsk polskiego Frontu Litewsko-Białoruskiego.

Po rozgromieniu wojsk Denikina bolszewicy zdecydowali się na rozpoczęcie przygotowań do wojny z Polską, wojny, której celem było nie tylko zdobycie Warszawy, ale przede wszystkim przeniesienie rewoluc