Primary tabs
Godziemba
Sowiecka fizyka (2)
W 1949 roku Sowieci przeprowadzili udaną próbę jądrową.
Sowiecka fizyka (1)
W stalinowskim Związku Sowieckim podjęto walkę z „zachodnią” fizyką.
Niemiecki program atomowy (2)
Czy Werner Heisenberg sabotował niemiecki program atomowy?
Niemiecki program atomowy (1)
Szefem niemieckiego programu badań atomowym był wybitny fizyk, laureat Nagrody Nobla za fundamentalny wkład w stworzenie mechaniki kwantowej, Werner Heisenberg.
Narodowo-socjalistyczna pseudonauka (2)
Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny i pierwszych niepowodzeniach na froncie wschodnim, w 1942 roku Hitler zarządził powszechną mobilizację świata nauki do wojennego wysiłku.
Narodowo-socjalistyczna pseudonauka (1)
Heinrich Himmlera był inspiratorem prowadzenia przez III Rzeszę wielu badań pseudonaukowych
Ojciec wojny chemicznej (2)
Pomimo ogromnych zasług dla niemieckiej ojczyzny Fritz Haber został zmuszony do opuszczenia Niemiec w 1933 roku.
Po klęsce Niemiec w wojnie światowej alianci chcieli oskarżyć Habera o zbrodnie wojenne. Ten jednak ukrył się w Szwajcarii, by wkrótce potem wrócić do Niemiec.
W czasie konferencji wersalskiej Hermann Staudinger opublikował we Francji artykuł, krytykujący stosowanie broni chemicznej. W odpowiedzi Haber oskarżył młodego chemika o „uderzanie Niemiec w plecy w chwili ich największej potrzeby i bezradności” i dostarczanie materiału propagandowego ich przeciwnikom. Zdaniem Habera patriota powinien się skupić na zwalczaniu obcych oszczerstw, a nie na ich nasilaniu. Jednocześnie sprzeciwiał się traktatom międzynarodowym zakazującym stosowania gazów bojowych.
Ojciec wojny chemicznej (1)
Fritz Haber był gorącym zwolennikiem wojny chemicznej.
Fritz Haber urodził się w bogatej żydowskiej rodzinie. Jego ojciec był znanym biznesmenem z Wrocławia, który zajmował się sprzedażą technologii i produktów chemicznych. Fritz ukończył jedno z wrocławskich gimnazjów, a następnie studiował chemię na uniwersytecie w Berlinie pod kierownictwem Augusta Wilhelma von Hoffmanna. Po jej ukończeniu i odbyciu służby wojskowej rozpoczął pracę w Technische Hohschule w Karlsruhe, gdzie spędził siedemnaście lat, publikując około pięćdziesięciu prac, poświęconych chemii organicznej i nieorganicznej.
Czerwona wiedźma (2)
W 1950 roku Lepieszynska dzięki wsparciu Stalina i Łysenki przeforsowała uznanie swej koncepcji „substancji żywej” za dogmat w sowieckiej biologii.
Czerwona wiedźma (1)
Olga Lepieszynska twórczyni koncepcji „substancji żywej” była Łysenką w spódnicy.
Olga Lepieszynska z domu Protopopowa urodziła się 18 sierpnia 1871 w Permie w bogatej rodzinie przemysłowców.
Czerwony szarlatan (2)
W 1948 roku Łysenko doprowadził do likwidacji nauczania genetyki w Związku Sowieckim.
Czerwony szarlatan (1)
Na przełomie lat 20. i 30. Łysenko stał się twarzą stalinowskiej polityki rolnej.
Czerwony obóz (2)
Po 1945 roku obóz pionierów w Arteku odgrywał ważną rolę w sowieckiej propagandzie.
Czerwony obóz (1)
W 1925 roku powstał osławiony obóz pionierów w Arteku.
Czerwona zaraza (2)
Podjęta w końcu 1918 roku przez polskojęzycznych bolszewików próba doprowadzenia do wybuchu rewolucji zakończyła się fiaskiem. .
Czerwona zaraza (1)
W połowie 1918 roku polskojęzyczni komuniści rozpoczęli przygotowania do przejęcia władzy w Polsce.
Porzuceni sojusznicy (2)
W listopadzie 1920 roku Białorusini ze Słucka podjęli nieudaną próbę utworzenia niepodległego państwa białoruskiego.
W końcu marca 1919 roku propolsko nastawieni działacze białoruscy rozpoczęli rozmowy z Polakami w sprawie ewentualnej współpracy oddziałów białoruskich (1 białoruski grodzieński pułk piechoty – liczący ok. 1000 żołnierzy) stacjonujących w Grodnie z Wojskiem Polskim. Niska ocena wartości bojowej białoruskiej jednostki sprawiła, iż strona polska nie sfinalizowała sprawy.
Porzuceni sojusznicy (1)
Postanowienia polsko-bolszewickiego układu preliminaryjnego z 12 października 1920 roku oznaczały pogrzebanie idei federacyjnej.
Anarchia tarnobrzeska (2)
„Republika Tarnobrzeska” istniała do maja 1919 roku.
Na wieść o nominacji Dąbala Jan Bochniak złożył rezygnację ze stanowiska komisarza PKL, uważając współpracę z Dąbalem za niemożliwą. Jego następcą został działacz PSL „Piasta” dr Benedykt Łącki, który zgodził się na istnienie komitetu chłopskiego. Ta „swoista dwuwładza współistnieje i współdziała ze sobą, toleruje się nawzajem i w gruncie rzeczy każda z nich oczekuje swego zwycięstwa”.