Godziemba

W powojennym Związku Sowieckim co pewien czas rozpętywano antysemickie kampanie.

W czasie II wojny Stalin wykorzystał Żydów dla uzyskania wsparcia Zachodu dla Związku Sowieckiego.

W XIX-wiecznej Rosji prawo dyskryminowało Żydów.

W styczniu 1935 roku Piłsudski jednoznacznie odrzucił propozycję antysowieckiego sojuszu polsko-niemieckiego.

Podpisana w styczniu 1934 roku polsko-niemiecka deklaracja o niestosowaniu przemocy była świadectwem zasadniczego zwrotu niemieckiej polityki zagranicznej po przejęciu władzy przez Hitlera.

W trakcie III pielgrzymki do Ojczyzny Jan Paweł II jednoznacznie poparł opozycję.

Druga pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny nie spełniła nadziei władz komunistycznych.

W styczniu 1984 roku prezydent Reagan zniósł większość sankcji nałożonych dwa lata wcześniej na Warszawę.

Po wprowadzeniu stanu wojennego, w końcu grudnia 1981 roku prezydent Ronald Reagan wprowadził sankcje wobec PRL.

Na początku stycznia 1920 roku wojska polskie w czasie operacji „Zima” zdobyły łotewski Dyneburg (Dźwińsk), wypierając z miasta bolszewików.

Na jesieni 1919 roku rozpoczęły się przygotowania do operacji militarnej, której celem było wyparcie bolszewików z Dyneburga i przekazanie Łotyszom tego ważnego miasta.

Święta 1939 rok oraz Nowy Rok były szczególnie trudne i smutne.

Członkowie Episkopatu mieli różne poglądy na rolę Kościoła po wprowadzeniu stanu wojennego.

Wprowadzenie stanu wojennego nie spotkało się z otwartym sprzeciwem polskiego Kościoła.

Wydarzenia Czerwca 1976 oraz postawa wobec nich biskupów i duchowieństwa spowodowały, że jednym z najważniejszych celów SB było niedopuszczenie do współpracy Kościoła ze środowiskami opozycyjnymi.

Otwarte oskarżenie aliantów o zdradę Polski sprawiło, iż gen. Sosnkowski oraz płk Matuszewski zostali poddani różnym represjom ze strony Brytyjczyków i Amerykanów.

Gen. Kazimierz Sosnowski oraz płk Ignacy Matuszewski należeli do zdecydowanych krytyków układu Sikorski-Majski.

Dwóm wybitnym przedstawicielom obozu piłsudczykowskiego - Kazimierzowi Sosnkowskiemu i Ignacemu Matuszewskiemu - nie dane było w pełni służyć Polsce.

Wieloletnie starania ks. Hrynyka uwieńczone zostały mianowaniem go w 1967 roku generalnym wikariuszem dla obrządku greckokatolickiego w Polsce.

W 1955 roku ks. Hrynyk został skazany przez komunistyczny sąd na karę sześciu lat więzienia.