Godziemba

Bitwa pod Lenino była swoistym mitem założycielskim Ludowego Wojska Polskiego, na jego „zwycięskim” marszu od Sielc, przez Lenino, Warszawę po Berlin.

Dowództwo Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego bardzo dużą rolę przykładało do właściwego wyszkolenia politycznego żołnierzy, tak aby każdy „kabewiak” postrzegany był w społeczeństwie jako zdyscyplinow

Powołany w 1945 roku Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego uważany był powszechnie za zbrojne ramię PPR – „wojsko partii”.

Wydarzenia z 13 maja 1937 roku w Brześciu nad Bugiem miały być rzekomym dowodem na szalejący antysemityzm w II RP.

Od 1970 roku służby PRL ze sporym zaangażowaniem obserwowały rozwój sytuacji w Chile.

Latem 1932 roku doszło na południowym Polesiu do gwałtownych, sprowokowanych przez komunistów, wystąpień chłopskich.

Na początku lat 30. analizy rozbudowy Armii Czerwonej zajmowały najwięcej miejsca w raportach polskiego wywiadu w ZSRS.

Na lipcowym plenum KC PPR w 1948 roku zapowiedziano kolektywizację wsi.

W latach 1948-1956 komuniści próbowali doprowadzić do kolektywizacji polskiej wsi.

W listopadzie 1948 roku na mocy wyroku komunistycznego sądu Kazimierz Pużak został skazany na 10 lat więzienia, z którego żywy już nie wyszedł.

Wypadki w gminie Nowosiółki, a przede wszystkim będący ich skutkiem tzw. proces kobryński w 1933 roku poruszyły na krótko opinie publiczną w II RP.

Sosnkowski nie był całkowicie zadowolony z ostatecznego kształtu konwencji, która miała niewątpliwie mniejszy ciężar gatunkowy, niż konwencja francusko-rosyjska z 1892 roku.

W lutym 1921 roku podpisana została w Paryżu konwencja wojskowa polsko-francuska.

Po powrocie do domu redaktor Cap-Studentowski zastał płaczącą żonę, skrywającą twarz w dłoniach. - Co się stało? - Zgwałcili mnie. - Co?, Kto?, Kiedy?, Jak?

Pewnego razu żona Pana Marka, Justyna, poszła do Adama – sąsiada, pożyczyć trochę soli. Poszła i zginęła. Zaniepokojony Marek powiadomił policję, która podjęła poszukiwania zaginionej.

W pewnym powiecie sąsiadowały ze sobą dwie gminy – Kremlowo oraz Wiślica. Od dawna mieszkańcy obu gmin ostro ze sobą rywalizowali.

Różnice pomiędzy „Kulturą” a niezłomnym Londynem najmocniej uwidoczniły się podczas sprawy reportażu Aleksandra Janty-Połczyńskiego „Wracam z Polski”, którego fragment opublikował Giedroyc w 1948 roku

Stosunek do kraju stał się na emigracji przedmiotem zażartych polemik i w konsekwencji jedną z przyczyn podziału na niezłomny Londyn oraz „pragmatyczny” Paryż.

Zdaniem partyjnych decydentów po zjeździe szczecińskim środowisko twórcze przeżyło wstrząs i uświadomiło sobie „dystans dzielący pozycję kultury mieszczańskiej od pozycji marksistowskich.

Realizm socjalistyczny stał się ofertą „nie do odrzucenia”, programem „jedynie słusznym” na IV Zjeździe Literatów w Szczecinie, który odbył się w końcu stycznia 1949 roku.