Jerzy Bielewicz

W ciągu dwóch dni przywódcy państw UE uczestniczyli w dwóch szczytach: pierwszy formalny miał miejsce 28 czerwca przy udziale szefów rządów 28 państw członkowskich, drugi nieformalny odbył się dzień później w gronie już tylko 27 krajów - bez premiera Wielkiej Brytanii Davida Camerona.

Dziś obywatele Wielkiej Brytanii zdecydują czy ten kraj pozostanie czy też wyjdzie z Unii Europejskiej. Referendum poprzedziła szeroka debata na temat polityki migracyjnej UE, suwerenności kraju i ewentualnych finansowych konsekwencji „Brexitu”

„W ramach Projektu Chopin w Grupie Unicredit, do której należy Bank Pekao w Polsce, naruszono zasady konkurencji i transferów kapitałowych UE.

Wydarzenia najbliższych miesięcy mogą ukształtować ład polityczny na świecie na lata. Zwieńczeniem okażą się wybory prezydenckie w USA w październiku tego roku.

Na rynkach finansowych znowu wrze. Finansiści zadają niewygodne pytania o stan i sytuację europejskich banków kładąc nacisk na ostatnie wydarzenie we Włoszech.

Niedawna decyzja Europejskiego Banku Centralnego (ECB) o skupie długów korporacji wywołała entuzjazm na rynkach finansowych. Nic w tym dziwnego.

Przez światową prasę przetacza się fala artykułów na temat kiepskiego stanu systemu bankowego we Włoszech oraz zagrożeń jakie stąd płyną dla eurozony.

Czy Polska to suwerenne państwo? Prosta odpowiedź na tak postawione pytanie nie istnieje. Jednak zaryzykuję kilka twierdzeń, które mogę łatwo obronić jako finansista.

To było prawdziwe wejście smoka na rynek energii. Mowa o gazie i ropie z amerykańskich łupków.

Liczne wypowiedzi niemieckich polityków nieprzychylne zmianie rządów w Polsce mają swoje głębokie przyczyny. I nie chodzi o zagrożenie demokracji.

Kluczowe pytanie „co dalej?” bez jasnej odpowiedzi z pewnością mówi wiele o niepewności/ryzyku i strachu, jakie wnoszą do naszego życia globalne rynki finansowe.

Rok 2016 może być czasem historycznego zwrotu - przywrócenia Polsce należnego miejsca na scenie międzynarodowej.

Kiedy obserwuję dziennikarzy CNN, TVN, Washington Post, Wyborczej czy nawet Financial Times nieodparcie dochodzę do wniosku, że zapadli na tę samą chorobę.

Koniec roku to czas podsumowań, prognoz oraz życzeń na Święta Bożego Narodzenia. Polacy - w przeciwieństwie do wielu innych nacji i państw - mogą patrzeć w przyszłość z nadzieją na dobrą zmianę.

Świat wchodzi właśnie w kolejną fazę kryzysu, który uderza bezpośrednio w realną gospodarkę. I choć ceny ropy naftowej spadły o 70 proc.

Pamiętacie państwo gadkę komunistycznego polityka, który twierdząc, że stoimy na krawędzi przepaści, popychał kraj do zrobienia wielkiego kroku naprzód?

Przez dziesięciolecia słyszeliśmy o wspaniałych strategach rosyjskich, których często przyrównywano do szachistów.

Nie będę pisał o rzeczach błahych jak spory w i o TVN i burza w szklance wody dotycząca Trybunału Konstytucyjnego. Skomentuję epizody krótko: psy szczekają, karawana idzie dalej.

Ogrom tragedii i ofiar ludzkich, które pochłonął akt teroru w Paryżu, trudno przeliczać na pieniądze i ceny akcji.

Poczytny The Economist w artykule pod tytułem„Mistrz sytuacji kryzysowych” rozważa postać dowódcy rosyjskiego wojska, Siergieja Kużugietowicza Szojgu jako następcy Władimira Putina na fotelu prezydenta. Nie bez przyczyny, bo aferalna Rosja Putina nie schodzi z „jedynek” gazet i portali internetowych.