Wpis Krzysztofa Leskiego krytykujący próbę lustracji przeprowadzonej w 1992 roku przez rząd Olszewskiego,(1) nie został przychylnie przyjęty zdaniem autora. Dlatego gwiazda PAXu24 – zwanego też Salonem - postanowiła dowieść swojej racji w kolejnej notce.(2) Powołuje się tym razem na wypowiedzi samego Olszewskiego w książce "Prosto w oczy" (wywiad-rzeka Ewy Polak-Pałkiewicz). Według Leskiego, Jan Olszewski tak mówił o uchwale Sejmu w 1992 roku:
Spektakularnie kompromitująca (...) fatalna w swej konstrukcji i o nieracjonalnej formule (...) Trudno sobie wyobrazić inspirowanie przez nas uchwały o treści tak zupełnie idiotycznej (...) W takiej formie wykonać lustracji nie było można (...) Gdyby inspiratorem tej uchwały był sam Macierewicz, to bym powiedział, że po prostu był samobójcą (...) To naprawdę była uchwała bardzo niewygodna w tym momencie dla rządu.
Tad9 zwrócił Leskiemu uwagę, że „rzeczony fragment bez "(...)" ma inną wymowę”.
Urażony gwiazdor S24 stwierdził, że nie manipulował cytatami, ale "ma duże doświadczenie w stosowaniu wyimków", zażądał przeprosin, i podał rozszerzoną wesję wypowiedzi Olszewskiego:
Powiedziałbym tylko, że spektakularnie kompromitującym ten Sejm aktem była cała sprawa lustracyjna. Podjęcie uchwały lustracyjnej. Uchwały, co tu dużo mówić, fatalnej w swej konstrukcji i o nieracjonalnej formule. Podjęcie jej z wyprzedzeniem naszej inicjatywy (bo mieliśmy już przygotowaną taką inicjatywę, projekt ustawy lustracyjnej, który miał być przekazany Sejmowi).(3)
Tad9 nie dał jednak za wygraną i przedstawił całą wypowiedź Olszewskiego. Oto ona:
Ewa Polak-Pałkiewicz: A z jaką największą nielojalnością spotkał się Pan ze strony Sejmu?
Olszewski: Trudno mówić o nielojalności ze strony Sejmu, ponieważ rząd był jakby jego emanacją, czerpał swój mandat z uchwały większości sejmowej. Sejm miał prawo nas oceniać i rozliczać, taka jest przecież mechanika demokratycznego ustroju parlamentarnego. Ale też trudno powiedzieć, że jeżeli większość sejmowa coś kwestionuje, to jest to jej dobre prawo i rząd musi się temu podporządkować. Powiedziałbym tylko, że spektakularnie kompromitującym ten Sejm aktem była cała sprawa lustracyjna. Podjęcie uchwały lustracyjnej. Uchwały, co tu dużo mówić fatalnej w swej konstrukcji i o nieracjonalnej formule. Podjęcie jej z wyprzedzeniem naszej inicjatywy (bo mieliśmy już przygotowaną taką inicjatywę, projekt ustawy lustracyjnej, który miał być przekazany Sejmowi). Ja to wyprzedzenie nawet rozumiałem, bo bylo wiadomo, że jest już wniosek prezydenta, o którym mówiłem o odwołanie rządu. Sądzę, że taka była geneza tej uchwały - zakładając dobrą wolę wszystkich. Większość posłów miała przekonanie, że jesli ten rząd nie przeprowadzi lustracji, to już nie przeprowadzi jej żaden następny i, że trzeba się spieszyć. Dlatego podjęto sprawę z marszu, niespodziewanie, bez dłuższej dyskusji i narzucono Macierewiczowi obowiązek wykonania tej uchwały. No, ale obalenie rządu, który uchwałę starał się wykonać, przez Sejm, który znaczną większością tę uchwałę podjął, to była nie tyle nielojalność wobec Macierewicza i wobec rządu, tylko kompromitacja tego Sejmu i jego nielojalność wobec własnych wyborów.(4)
Mam tę książkę i ją przeczytałem
Ciekawa, i dużo szersza niż "Przerwana premiera", którą również posiadam :) Aż szkoda, że nie śledziłem tej wymiany sztychów :)
@Jacek Michał
Z Twojego wpisu wynika że Leski ma rację!!!
On chyba naprawdę... "ma duże doświadczenie w stosowaniu wyimków"!
:-)
Czytałem tą wymianę zdań pomiędzy Leskim i Tadem9. Leski ma taką uroczą manierę że jak już jest pod ścianą to demonstracyjnie przerywa rozmowę i żąda przeprosin.
Kiedyś też mnie to spotkało, tyle że na koniec kiedy już nie było czym walczyć to się nie obraził i nie żądał przeprosin tylko jednym zdaniem "obrócił w żart" nasz dyskurs. On tam na Salonie jest chyba w robocie. :-)
NarcyRedaktor...
Prawie rok temu wdałem się - jak głupi, gdyż miałem doświadczenie z realu - w dyskusję z Narcyredaktorem w sprawie jednego wydarzenia, które poprzedniego dnia oglądałem w TVP. Wielki autorytet uznał, iż on widział lepiej, a ja nie mam racji i tyle.
To wydarzenie raz na zawsze wyleczyło mnie z próby jakiejkolwiek merytorycznej dyskusji z tym uroczym wychowankiem GW.
Czasami bardzo daleko pada jabłko od jabłoni...