filozof grecki - blog

Za sprawą skazującego wyroku w związku z tzw. seksaferą (2 lata i 3 miesiące bezwzględnego pozbawienia wolności, wyrok nieprawomocny) Andrzej Lepper, jak się zdaje, ostatecznie zniknął z polskiej sceny politycznej, ale bynajmniej nie wraca Wersal. Platforma Obywatelska nigdy nie kryła, że jej celem jest obrona biznesmenów przed rzekomą groźbą różnorakich represji ze strony państwa (w domyśle: państwa Kaczyńskich). My domyślamy się, że chodzi raczej o obronę biznesmenów szczególnego rodzaju, tych niezbyt uczciwych, o podejrzanych kontaktach.

Na tym blogu wielokrotnie, właściwie od pierwszego wpisu, podkreślam dziejową niesprawiedliwość jaka spotkała Jaruzelskiego. Ta wesz (Sł. jęz. polskiego: wesz – obraźl. «o człowieku odrażającym moralnie»), moim zdaniem, powinna podzielić los innego zbrodniczego dyktatora Saddama Husajna, powieszonego, przypomnijmy, 30.12.06 w wieku 69 lat.

Po dłuższej przerwie spowodowanej nawałem innych zajęć planowałem wpis podsumowujący naszą sytuację polityczną (wg mojej skromnej opinii). Wpis odwlekał się, nowych faktów przybywało, aż dzisiaj – przed chwilą – nastąpił impuls, na który zareagowałem niniejszą krótką notką. Dodam w tym miejscu, że oprócz stałej dawki programów informacyjnych (typowe uzależnienie zwierzęcia politycznego!) popadłem w nawyk systematycznego czytania bloga pt. „Posłuchaj, to do Ciebie...” autorstwa Toyaha. Dlaczego akurat ten blog – nie podejmuję się wytłumaczyć – kto go czyta, ten to zrozumie.

Ten wpis należy raczej do rodzaju humorystycznych, prześmiewczych, choć przy okazji wytykam tu rzeczywistą chorobę naszych mediów – skrajną stronniczość i manipulację. Zapraszam na wycieczkę po kilku skojarzeniach związanych z sobotnim porannym programem TVN24.

Tekst nawiązuje do mojej dyskusji z Ckwadratem, którą pochłonął zły serwer, a która dotyczyła ogólnej politycznej kondycji elektoratu w dzisiejszym czasie. Przez te kilka dni wiele myśli ukształtowało się w mej głowie i tekst jak zwykle wyszedł niemiłosiernie długi. Dotyczy jednak spraw szczególnie ważnych, toteż zachęcam do przeczytania i skomentowania, w nadziei, że wspólnym wysiłkiem wreszcie obalimy ten układ! :)

W polskiej polityce jak w filmie sensacyjnym... Oby z happy endem!

Kariery Tuska i Pawlaka zbiegły się w 1992 i w 2007 roku. Za każdym razem wiązało się to z przerwaniem reform kluczowych dla przyszłości Polski i zakłóceniem żywotnych interesów naszego kraju.

Rządowo-medialna narracja dotycząca ostatnich kompromitujących afer nie musi być spójna, bo jest przeznaczona do specyficznego odbiorcy, który dał już dowody bezgranicznej wierności. Czy żelazny elektorat PO zacznie się  powoli wykruszać? Jakie są możliwe scenariusze rozwoju sytuacji? Liczę na zmodyfikowanie lub uzupełnienie moich przewidywań przez Szanownych Czytelników...

Tropiąc elementarne uchybienia w oficjalnej rządowo-medialnej narracji dotyczącej ostatnich afer, w dwóch wpisach zwróciłem już uwagę na takie cechy tej narracji jak (1) brak przyzwoitości, (2) akceptowanie braku poszanowania dla prawa, (3) brak zdrowego rozsądku. Czas na kolejny aspekt, który jest dość konsekwentnie pomijany w debacie publicznej. Jest to jakość branży hazardowej oraz proweniencja ludzi, którzy się nią zajmują.

Redaktor naczelny Wprost, Stanisław Janecki, w wypowiedzi dla TVP Info stwierdził, że afera stoczniowa jest bardzo ciężkiego kalibru. Afera hazardowa to przy niej małe piwo. Na stronie Wprost są już fragmenty materiałów operacyjnych. Ma z nich wynikać, że przetarg na stocznie był ustawiony tak, by odstraszyć innych inwestorów (w tym polskich), a dać szansę jedynie pewnemu handlarzowi bronią z Kataru.

Sprawa afery hazardowej skłoniła mnie do refleksji na temat obojętności Polaków na tak elementarne wartości jak zwykła przyzwoitość czy poszanowanie dla demokratycznie ustanowionego prawa i na ten temat był poprzedni wpis o „wojnie polsko-tuskiej”. Próbowałem także dociec przyczyn tej obojętności.

Nasze media z każdym nowym tematem wznoszą się na kolejne wyżyny hipokryzji. Dzisiaj mamy temat afery hazardowej, przy czym mamy do czynienia z tak bardzo nadmuchanym balonem hipokryzji, że ja już nie mogę uwierzyć, że on nadal nie pęka, że jeszcze nikt dobitnie nie wykrzyknął „Król jest nagi!”

Zasadnicza zmiana sytuacji geopolitycznej w naszym regionie, która dokonała się 17 września była do bólu przewidywalna od stosunkowo długiego czasu, przynajmniej od roku. Nawiasem mówiąc, cóż za finezja w wyborze właściwej chwili! Trudno oprzeć się wrażeniu, że to rosyjscy partnerzy doradzili prezydentowi Obamie wybór tej daty. W obliczu tak istotnego zdarzenia nasz rząd wykazał całkowity brak przygotowania i brak zdolności do zaprezentowania wyrazistego stanowiska i reakcji, zarówno na użytek zewnętrzny jak i wewnętrzny.

Polska rękami ekipy Tuska została rozegrana i spisana na straty, czego dowodem są wczorajsze reakcje polskiego rządu na bardzo niekorzystny dla Polski rozwój wydarzeń. Jeśli nie obudzimy się szybko, to skończymy jako niemiecka półkolonia w nowym wspaniałym świecie, który z niewiarygodną sprawnością kreowany jest na gnijącym dekadenckim zachodzie. Osoby o wyszukanym smaku mogą dalej nie czytać.

Dużo wody upłynęło w Słupii podczas debat dotyczących korzyści, które ma otrzymać region w związku z zapowiadaną obecnością tarczy antyrakietowej. Lokalne władze podkręcały żądania związane z ewentualnym "udzieleniem zgody" na "tę straszną tarczę". Jakich niewygód tak bardzo obawiali się mieszkańcy?

Niniejszy wpis to przytoczona w całości w dobrej wierze notka z bloga posła PiS Zbigniewa Giżyńskiego, który wczoraj (17.09.09) wieczorem dokonał podsumowania degrengolady, która ma miejsce w naszym rządzie. Jest to niby humorystyczny lecz jednak upiornie realistycznie nakreślony przebieg wczorajszego dnia premiera Tuska...

Jesteśmy świadkami ukrytego (niezbyt skrupulatnie) rozpadu polskiej państwowości. Premier Polski jest osobnikiem całkowicie niezdolnym do pracy na tym stanowisku. Jednocześnie największe media twierdzą, że nic złego się nie dzieje. Na konferencjach prasowych i w wywiadach żaden dziennikarz nie wychyla się, by zadać któremuś z polityków jakiekolwiek kłopotliwe pytanie. Społeczeństwo zdaje się nie rozumieć sytuacji lub udawać, że nie widzi rozpadu.

W zalewie politycznie poprawnych rocznic: pierwsze wolne wybory (pomijając 2/3 gwarantowane dla starego systemu), pierwszy niekomunistyczny rząd (pomijając połowę resortów oraz resorty siłowe, które oczywiście mają drugorzędne znaczenie), 13 lipca niepostrzeżenie przeleciała 1. rocznica śmierci Bronisława Geremka zwanego przez Gazetę Wyborczą architektem III RP. Dziś, gdy coraz więcej geszeftów zrobionych przez jego środowisko na boku przy okazji budowy III RP wychodzi na jaw, salon próbuje zagłuszyć te fakty przez huczne świętowanie wspomnianych rocznic.

Wizyta Putina, postawa naszych polityków, typowe komentarze naszych dziennikarzy - każdy to na swój sposób śledził. Na Blogpress są już świetne podsumowania, a za chwilę czas przyniesie nowe wydarzenia. Zwrócę tylko uwagę na pewne wycinki z przebiegu zdarzeń (ciśnie mi się na klawiaturę: rodzynki ze spleśniałego ciastka).

Przypomnienie podstawowych wiadomości o lotach kosmicznych zaczynamy od specyfiki przestrzeni kosmicznej oraz przeglądu zagadnień związanych z osiąganiem wielkich prędkości...